Blue Monday & de kracht van positiviteit

Blue Monday – de kracht van positiviteit

Ja, daar issie weer: Blue Monday; de meest deprimerende dag van het jaar! Dus hoogste tijd voor een blogje over positiviteit. De eerste blog in een reeks Ringside stories: Verhalen vanuit en rondom de boksring. Verhalen in het buitenland, verhalen met een diepere betekenis, of gewoon grappige herinneringen uit mijn avonturen in de bokswereld. Vandaag: de kracht van positiviteit.

Ik heb een moment haarscherp op mijn netvlies, waarin positiviteit een wereld van verschil maakte:

2010, Keszthely, Hongarije. Mijn eerste grote Europese toernooi. Ik mocht mee doen aan de EU Kampioenschappen! Een eerste kans op een internationale titel. Als ‘newby’ was een medaille alles waar ik van durfde te dromen. De loting was ronduit deprimerend 😉 te noemen: Ik lootte de wereldkampioene uit Hongarije, die ook nog een uit de 81+ categorie kwam. Ze was dan wel afgevallen naar mijn categorie, -75 kilo, maar die bouw en kracht, die had ze nog. Er lag dus een pittig klusje voor me. Maar, niks te verliezen dus ik ging ervoor…

Ik had geen schijn van kans. Vanaf het begin kwamen haar harde stoten van alle kanten op mij af. Ze raakte mijn hoofd, mijn lichaam, en zelfs 1 keer zo hard dat ik alleen maar sterretjes zag. Ik heb ook in mijn latere carriere, nooit meer zó’n harde klap gekregen van een vrouw. De coaches aan de zijkant riepen van alles. ‘Meer afstand houden!’, ‘Houd die rechtse hand nou hoog’, ‘Neeee niet zo!’, ‘Pas toch op voor die opstoot’!

Maar niks wat ze riepen, leek te werken. Ik wilde wel, maar het ging niet. Ze was te slim, te sterk, ik was te onervaren om het die dag te winnen. Ook de 2e ronde verliep zo en de moed zakte behoorlijk in mijn schoenen. In ronde 3 kwam daar 1 moment waar ik nog steeds af en toe aan denk: Onze enige meegereisde supporter (ten opzichte van en hele tent vol Hongaarse supporters), was Kenneth. Kenneth filmde die dag en stond bovenop een grote stellage. En halverwege die laatste ronde, tussen al het commentaar wat ik vanuit de hoek kreeg, alles wat ik verkeerd deed (alsof ik dat niet voelde), hoorde ik: GOEDZO NOUCHHHH!!

Ik kreeg ter plekke bijna tranen in mijn ogen. Die éne aanmoediging, deed zoveel meer dan alle negatieve feedback, alle bevestigingen van wat er fout ging. Een eenvoudige aanmoediging kan een enorm verschil maken op zo’n moment. Zo gaf deze aanmoediging mij ook de geloof om door te gaan en de wedstrijd door te komen.

Ik hoop dat dit verhaal jullie ook inspireert, om iemand een positieve aanmoediging te geven vandaag. Een cheer up, een boost die een ander opvrolijkt of wat extra kracht geeft. Het kan echt het verschil maken in iemands dag en zelfs hun perspectief veranderen. Want hoewel Blue Monday ook maar gewoon een idee is, is er écht wel iemand in je omgeving, die het goed kan gebruiken.

Dus doe nou maar gewoon: You can do it! (zo, heb je die van mij maar vast)

*3 jaar later wist ik voor het eerst wél van Kovacs te winnen, en met dikke cijfers ook!*

Facebook
WhatsApp
Twitter
LinkedIn
Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

ABOUT DIRECTOR
Nouchka Fontijn

Hi! Ik ben Nouchka, zo'n beetje de hoofdpersoon van deze pagina ;) Welkom op mijn website. Ik hoop dat het je duidelijkheid geeft over wie ik ben en wat ik doe. Vragen? Kom maar op, ik help je graag!

RECENTE POSTS

Design your Life