Dag 1 tot 10, ๐๐ข๐ฎ๐ฑ ๐๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ฅ.
De spanning stijgt als wij, de 10 reisgenoten vanaf Schiphol, de andere 10 deelnemers ontmoeten op een boot. Een half uur later is de spanning te snijden als Art het startsein geeft voor de eerste proef. ๐๐ฉ๐ฆ ๐จ๐ข๐ฎ๐ฆ ๐ช๐ด ๐ฐ๐ฏ!
3,2,1 … Go! De start van onze expeditie: een proef in het water waar gelijk 2 immuniteitsmunten te winnen zijn..
Wat een adrenaline direct, in deze en alle teamproeven die zullen volgen. De eerste keer dat we aankomen op ‘ons’ eiland is genieten. Eindelijk gaat de survival beginnen! We maken een plek om te koken, een plek om te slapen. Gaan hout zoeken en op zoek naar eten. Dit eten vinden we de eerste dagen niet, dus moeten we het doen met de rijst en bloem.
De eerste nacht zal ik nooit vergeten. Op het zand, met mijn poncho als ‘matras’, heb je het gevoel dat ik de heeeele nacht elke 10 minuten moet draaien. Het zand is zรณ hard! De klamboe die ik onder een struik heb gehangen biedt een soort schijnveiligheid, want na een paar dagen vind ik er een grote kreeft in hangen (die dingen kruipen er natuurlijk gewoon onder door). Ik vraag me later af waarom we nog aan elkaar vragen; lekker geslapen? Want het eerlijke antwoord is รกltijd NEE.
Het is leuk om in zo’n groep samen te zijn en samen te strijden. De stemming in de groep is goed, al zijn er bij sommigen wat moodswings.
De honger neemt steeds wat toe, de eerste zwarte vlekken als je opstaat zijn een feit. Ons haar wordt steeds vetter, je voelt je steeds viezer. Het gemis van een tandenborstel, haarkam en een schoon, zacht bed wordt steeds groter.
De eerste tien dagen is het weer warm en zonnig, maar dit verandert later..
Was het afzien? Zeker!
๐ซ het gemis van thuis is vreselijk. Niet even kunnen bellen na 6 dagen is veel erger dan ik ooit had kunnen denken.
๐ซ de honger neemt doe, het slaapgebrek ook, over de insectenbeten nog maar niet te spreken..
๐ซ het zijn vaak zware proeven met 43 graden en zero energy.
Maar was het ook mooi? Zeker!
๐ด geen apparatuur, telefoon, social media is prachtig, we waren zo puur in de natuur.
๐ด ik leerde te accepteren dat de nachten niet top zijn. En dat bracht ook rust. Gewoon liggen, er zรญjn, wachten tot de ochtend kwam.
๐ด het kleine beetje eten dat we hadden (en altijd perfect bereid werd door Ramon) was driedubbel genieten. Aan het kampvuur met z’n allen, onze eigen ritueeltjes (we verzamelden de grootste bladeren als ‘borden’, wasten de pannen samen af in de zee) waren heel gezellig.
๐ด het eiland was prachtig: helderblauw water, zoveel groen en een wit strand.
Zou jij mee doen, als je de kans kreeg?
Met deze twintig deelnemers startten wij een ongekend avontuur!
