In dit vierde verslag van mijn Robinson avontuur, heb ik eigenlijk alleen maar goed nieuws ;)
Op de 26e dag worden we wakker op het samensmeltingseiland en is het weer tijd voor een proef. Na een paar keer dicht bij de winst geweest te zijn, hoop ik dat het vandaag raak is en ik immuniteit kan pakken. Ik zie de stellage voor de proef in het water staan en denk: Jaaa.. dit zou hem weleens kunnen zijn!
Als bokser gebruik je al je spieren en daarom hebben wij onze core ook altijd heel goed getraind. Ik merkte in de fysieke trainingen met andere sporters, dat dit mij altijd goed af ging. We moesten een houding aannemen hoog boven het water, waarbij we op teken van Nicolette steeds meer horizontaal kwamen te staan. Vooral aan je handen werd dit steeds pijnlijker. Maar de eerste plons kwam, de tweede, derde, en op een moment sta ik daar nog alleen met Kiran en Hamza. Ik kan de winst ruiken, maar natuurlijk zijn we allemaal hard aan het verzuren. Ik bied Kiran aan dat hij mijn eten voor de komende dagen mag hebben als hij mij laat winnen, maar dat slaat hij af. Later vraagt hij mij, of ik heb bij winst dan meeneem naar winnaarseiland. Oke! En plons, daar gaat hij. Mijn winst is in de pocket!
De eerste winst tijdens een immuniteitsproef is eindelijk binnen!
Op naar winnaarseiland. Ik kan helaas geen eten meenemen, want de keuze is tussen een massage pakket of een koker. Honger hebben we altijd, dus als er eten was had ik dat genomen. Maar een massage vind ik niet zo belangrijk dus ik kies de koker (en vind daar later 2 stemmen extra in). Die avond is chill, de voedselvoorraad op winnaarseiland is prima en een hangmat slaapt echt veeeel beter dan zand of hard bamboe.
De volgende ochtend wacht mij natuurlijk een battle met Timor. Als ik de soort flipperkasten zie denk ik niet perse dat ik veel kans maak. Tijdens de eerste uitleg zie ik Timor knikken maar heb ik zelf nog niet echt door hoe het werkt. Dat veranderd als we bezig zijn. Het gaat eigenlijk best goed! We liggen gelijk en als we 2 van de 3 balletjes in het zakje hebben, denk ik ineens: volgens mij kan ik veel sneller! Ik gooi er dubbel tempo tegenaan en voor ik het weet is het klaar. Gaaf! Een tweede proef gewonnen dus, ik blijf op winnaarseiland en ben weer een stemmingsronde verderโฆ
Die avond ben ik dus voor het eerst alleen op winnaarseiland. Even slikken, want er is wel een โnightwatchโ, maar die zit een honderden meters verderop in een hutje. Als โs nachts de onweer los barst en uren aan houd, komt hij wel even checken of alles goed gaat. De volgende dag moet ik mijzelf voor het eerst weten te redden. Geen vent om het vuur aan te maken, geen Ramon om de broodjes te bakken. Maar voilร , het gaat! Ik heb zowaar te eten. En ik besluit nog meer eten te maken voor degenen die vermoedelijk einde middag hier weer aankomen met de boot. Ik weet inmiddels de kokosnoten te vinden. Ik haal en chop er een paar. รรฉn kokosnoot hak ik nog kleiner, en frituur hem in de pan. Ik kook zout water in en maak van rietsuiker siroop. Beiden duren gevoelsmatig 1 a 2 uur, waarop het vuur dus steeds aan moet blijven.
Tussen het werken door heb ik natuurlijk genoeg tijd om een duik in de zee te nemen!
Grappig detail is, dat er precies deze dag een extra rustdag ingepland is, en ik dus niet 24 uur, maar 48 uur alleen op het eiland zit. Al dat extra eten, eet ik dus zelf maar op. Ik vermaak me best. Heb best veel te doen, lig soms weer even in de hangmat, en als het heel hard gaat regenen besluit ik ook maar eens dit zoute water van me af te spoelen. Er is uiteraard niemand te bekennen dus ik pak even mij โEvaโ-momentje en loop in die regen het hele strand af. Een paar krabben zien mij in de branding als vijand en ik moet hardop lachen om hoe ze daar rechtop gaan staan, klaar voor de aanval. Ik kijk naar het eiland dat zich helemaal in de mist waant, net als een Jane Goodall film waar de chimpansees ineens tevoorschijn komen. Chimpansees zie ik niet, maar telkens als ik eten maak bij het vuur, komen er wel aan aantal kleinere aapjes steeds wat eten halen. Kortom, ik heb het deze dagen best goed! Ik heb genoeg eten, geen stress om de eilandraad, een hangmat om in te slapen.. ik houd het hier wel even uit.
Later deze week deel 5!
De dagelijkse interviews op het eiland zijn een verademing. Eindelijk weer even contact met mensen..
